Dag 5: Een uitputtingsstrijd

22 - 10 - 2015

Door Bas Caron en Melvin de Wildt

“Never change a winning team”. Wij trekken dit nog net iets breder dan enkel het team. Ook de structuur veranderen we niet. De wekker gaat vroeg, stretchers en slaapzakken worden ingepakt, tenten worden opgeruimd en we werken snel een wentelteefje van keukenprinses Martijn naar binnen om vervolgens de trailer in te laden. Oefening baart kunst blijkt ook wel. Misschien dat ik, na een hele trip-up, de wedstrijd simulatie en 4 dagen World Solar Challenge, de competentie ‘tentenkamp-opbouwer’ wel op mijn CV ga zetten. Vanochtend hadden we echter wel een klein foutje begaan, we waren namelijk veel te vroeg klaar. Wat is er nou mooier dan een potje hooghouden midden in de outback met op de achtergrond een zonneauto 😉

Na een kleine drie kwartier rijden arriveren we al op de eerste control stop. Daar zien we een hoop teams die het helaas niet voor elkaar kregen om voldoende progressie te boeken. Deze auto’s worden dan in een trailer naar de volgende control stop gebracht, “traileren” heet dat. Al deze auto’s reden met hun trailer naar de control stop zodat ze er stipt om 8u waren, waardoor zij half 9 konden vertrekken. Daarom moesten we vanochtend een aantal langzamere solar teams inhalen met Stella Lux. Toen we dat hoorden baalden we wel even. Dat zou wel eens belangrijke energie kunnen gaan kosten! Doordat we inhalen al tig keren hadden geoefend en we duidelijk communiceren gingen alle inhaalacties eigenlijk vlekkeloos. We hebben de cruise control er niet eens af hoeven halen! Shit, we zijn echt een geoliede machine! Dit gaat goed man!

Wat? Een wolk?

Vandaag zagen we, in tegenstelling tot andere dagen, zowaar verdwaalde wolken aan de lucht. Hier heb ik niet voor getekend toen ik naar Australië ging. Een enkele wolk kwam aan het einde van de ochtend aan de hemel eens even kijken hoe wij het aan het doen waren. Allemaal leuk en aardig, maar onze mooi-weer auto (quote Michael Struik) is daar minder blij mee. Michael heeft naar het schijnt ook Piet Paulusma opgebeld. Wat er precies gezegd is weet ik niet, maar in de middag waren de wolken in ieder geval verdwenen. Onze strateeg blijkt naast voorspellende krachten ook andere krachten te bezitten.

Harde wind

Nu we in de buurt van Adelaide komen neemt ook de begroeiing toe. De harde wind die we wel vanuit het zuidoosten tegen hadden, werd op deze manier mooi door de begroeiing tegen gehouden. De harde wind had eigenlijk nauwelijks invloed op Lux. Als we in de normale auto’s voelden dat er een flinke windvlaag langskwam dan voelde Lux het ook, maar anders niet. Ze ligt heel erg goed op de weg en daar zijn we heel blij mee, vooral onze drivers.

The Australian Wildlife

We moesten vandaag niet alleen veel voertuigen inhalen, ook zagen we een groot deel van het Australische wildlife. Zo begon het vandaag met buffels aan de kant van de weg. Iedereen is dan enorm alert. Ik wil er niet aan denken wat de gevolgen zijn wanneer zo’n beest plots de weg over steekt. Toen ik over de CB radio hoorde dat een buffel de weg over stak hield ik mijn adem in. Dit bericht kwam van ons strategisch voertuig, de auto die voor Stella Lux rijdt. Ik viel gelukkig niet flauw van mijn adem te lang inhouden, want 3 seconden later vertelde Strategie dat het beest weer doorliep de berm in.

In de media auto rijden we redelijk veel helemaal voor of helemaal achter het konvooi. Dan rijden er niet veel andere voertuigen om ons heen en blijven wilde dieren ook gemakkelijk staan. Zo hebben wij vandaag naast de buffels ook nog koeien gezien, een arend die zat te snoepen van een aangereden wild en een emoe die eens een kijkje op het asfalt kwam nemen. Eergisteren hebben we trouwens ook nog 2 dromedarissen gespot. Enorm gaaf dat ik zulke beesten eens in het echt zie.

Naast het levende wildlife wat we gezien hebben waren er ook enorm veel roadkills, aangereden beesten die op het midden van de weg lagen. Soms ligt er echt een flinke kangoeroe op de weg en daar wil je niet met je auto’s overheen rijden. Door goede communicatie van ons ‘scout’ voertuig, welke 1 minuut voor ons rijdt, konden we alles veilig ontwijken.

Het WSC Journaal over Delft en Twente

Iets na 10 uur was het weer tijd voor het WSC journaal. Onze grote vrienden uit Twente en Delft waren namelijk binnengekomen. Net als in onze klasse was het in de Jupiler League van de World Solar Challenge ook ongelooflijk spannend. Het is nog nooit zo spannend geweest in de Challenger klasse. Het verschil was maar 2 minuten en 30 seconden. Dat kan alleen maar bloedstollend spannend zijn geweest. Eric hoorde via één van de Delftenaren dat ze voor het volgende team alvast op zoek gingen naar een sponsor voor pace-makers, want dit was niet te doen. Twente heeft 4 dagen lang op kop gereden, op dag 5 haalde Delft in en zij hebben deze voorsprong nips vast weten te houden. Nederland op plaats 1 en 2, beter kan niet. Nu is het aan ons om er alles aan te doen om ook in de Eredivisie de eerste plaats binnen te slepen. Nog een paar dagen en dan weten we het. Morgen weten we de uitslag van het dynamische deel en zaterdag komt het practicallity deel.

De fluctuerende snelheid van de Japanners

First things first: om de titel binnen te slepen zullen we eerst met de Japanners moeten afrekenen. Dit is niet makkelijk, want ook zij hadden de turbo vandaag weer aan staan. Met snelheden variërend van 80 tot 100 km/uur (met wind tegen!) is het flink opboksen tegen dit snelheidsmonster. Vanwege zijn instabiliteit op het asfalt kunnen ze de snelheid van 100 km/uur niet lang aanhouden. In de strategie auto kregen we mee dat de snelheid van Kogakuin sterk fluctueerde. Desalniettemin was halverwege de dag was hun voorsprong op ons toch weer opgelopen van 2 minuten naar iets meer dan 20 minuten. Daar komt natuurlijk de voorsprong die ze in de eerste etappe (Darwin naar Alice Springs) hadden nog bij. Deze bedraagt 44 minuten.

Kogakuin staat stil langs de weg

Plots ander nieuws over het Japanse Solar Team. Onze Sweep auto zag ze namelijk stilstaan aan de kant van de weg. Hadden ze een klapband? Problemen met de motor zoals bij ons? Iets ander waardoor ze stil staan? Gelukkig bleek er geen onderdeel aan de auto stuk te zijn van Kogakuin. Iedereen werkt ontzettend hard aan het bouwen van een goede zonneauto. Het zijn dan wel onze concurrenten, maar mankementen aan de auto gunnen we geen elk team. Bovendien, des te lekkerder smaakt de winst als onze concurrenten het ook goed doen. Dit moet ik afkloppen, dat mag ik niet zeggen. Maar goed: de heren uit Japan wisselden van bestuurder. We vermoeden dat de instabiliteit van de auto niet iedere bestuurder van hun zonneauto een veilig gevoel geeft, of voor veel vermoeiing zorgt. Terwijl ze bezig waren telden wij minuten die ze stilstonden. Naar onze inschatting is dat ze 4 à 5 minuten kwijt zijn geweest aan het wisselen. Even later bleek de beslissing niet heel gek, want ze verhoogden de snelheid onmiddellijk naar 100 km/uur. Dit hebben ze niet heel lang vast gehouden, want even later zaten ze weer op 80. Tot zover de snelheidswisselingen van onze grote concurrent.

Weer beter weer

Tegen het einde van de dag reden wij weer gemiddeld iets harder dan vanochtend. Wederom bleek het weer beter dan de voorspelling. De voorspellingen vertelden ons een bewolking van zo’n 20%, maar daar hebben we amper iets van gemerkt. We konden heerlijk door cruisen met een snelheid van 84 km/uur. We kropen langzaam weer dichterbij. Op het eind van de dag zijn we aangekomen in Port Augusta, hier is ook de control stop. Het was nog even een puzzel om de precieze route naar de control stop uit te vogelen, dat bleek wel tot Kogakuin een stukje verkeerd had gereden. Bij ons was het ook even hectisch, maar wij zijn wel direct goed gereden. Dit alles bij elkaar zorgde er aan het einde van de dag voor dat we slechts 7 minuten achter hun zijn geëindigd.

How can your car go so fast?

Aan het einde van de dag, toen we een mooi statisch laden plekje hadden uitgekozen, kwam de teammanager van Kogakuin even buurten. “How can your car can go so fast?” vroeg hij verbaasd. Ze lijken er helemaal niks van te snappen waarom onze auto hun snelheidsmonster zo goed kan bijbenen. En als ik eerlijk ben begrijpen wij dat ook nog niet helemaal 😉 Stella Lux is nog efficiënter dan we dachten. Bovendien is het weer fantastisch, en zoals Michael al zei, onze auto is een mooi-weer auto. Dat vindt Lux erg prettig.

Tussenstand

Wederom reed het Japanse team vandaag met slechts 1 persoon, wat in ons voordeel werkte. Omdat wij namelijk met 2 hebben gereden heeft dat ons virtueel 15 minuten opgeleverd. Je zou dus kunnen zeggen dat we vandaag 8 minuten virtueel zijn ingelopen op Kogakuin. We staan nu virtueel 19 minuten voor onze Japanse vrienden.

Om de relatief complexe scoreverdeling enigszins te verduidelijken staat hieronder de tussenstand van de score.

Morgen zullen we het laatste deel van de World Solar Challenge rijden, zaterdag zal practicallity judgement zijn en zondag horen we de uitslag. Wij gaan nu snel proberen te slapen en we staan te popelen om morgen over de finish te komen. Nog 300 kilometer te gaan.

Adelaide here we come!