Dag 7: Practicality Judgement

24 - 10 - 2015

Door Melvin de Wildt en Bas Caron

Lekker in een bed geslapen

Vanochtend ben ik heerlijk wakker geworden in een bed. Geen wekker om half 5, geen stretcher opruimen, geen tentenkamp opruimen, maar heerlijk ontspannen wakker worden en douchen. Zalig na een week outback. Door het ritme werd ik helaas al wel om 6 uur wakker. Kijkend in de kamer zag ik dat menig teamlid ook al was ontwaakt. Snel afstemmen over de douche om op tijd klaar te staan voor de planning van vandaag.

Ochtendplanning

Om 1 uur vanmiddag werden we allemaal verwacht op Victoria Square. Tot die tijd was het dus zaak om alvast kampspullen uit te laden, de auto’s uit te ruimen en schoon te maken. Na 6 dagen hadden we ook allemaal een overvolle mailbox en de practicality presentatie van vanmiddag werd nog een laatste keer tot in de puntjes doorgenomen. Het is toch een beetje vreemd om weer op een andere manier de dag te beginnen dan we de afgelopen week gewend zijn geweest.

Terug van weggeweest

Iedereen die niet de practiciality presentatie hoefde voor te bereiden of de auto schoon hoefde te maken vanwege de champagne die eroverheen is gekomen, verzamelde zich bij Cohda Wireless. Het voelde een beetje als thuiskomen, want daar zijn we enkele weken voor de trip up van Adelaide naar Darwin verbleven. Alles is nog precies zoals het was, maar het lijkt al veel langer geleden dan 2 maanden.

Victoria Square

Om 1 uur waren we allen aanwezig op Victoria Square. Daar moesten we Stella Lux opstellen voor het juryoordeel. We wisten niet precies hoe het ging verlopen. De teamleden van 2013 hadden wel uitgelegd wat we kunnen verwachten, maar je weet het nooit precies. Achter de auto van Kogakuin stonden we opgesteld met Lux. Dit trok enorm veel bekijks, zowel van andere teams als burgers. Het geeft een fijn gevoel om te zien hoeveel aandacht we trekken met Lux. Om 2 uur ging de beoordeling van start bij het Japanse team, die op dit moment nog altijd vlak voor ons staan in de tussenstand.

 

Jury omver blazen

Dan zijn wij eindelijk aan de beurt. Precies daar waar de focus op hebben gelegd bij het bouwen van de auto wordt beoordeelt door 3 juryleden, waaronder 2 werknemers van Tesla. It is time to blow their mind. Met een pitch van Tommie startte hij deze 8 minuten durende beoordeling door het draadloos terug laden uit te leggen. Vervolgens nam Martijn het stokje over door de jury mee te nemen in de auto. Daar vertelde hij over LAYR en alle design keuzes. De jury viel van de ene verbazing in de andere over alle eigenschappen van de auto. Het mooiste was nog wel dat we het complete jury-panel in onze auto konden laten zitten en ze zo de ultieme beleving konden geven. Vlak voor het uitstappen konden ze de Stella Lux brochure pakken uit de vakjes in het deurpaneel zodat ze nog even konden nagenieten van de auto.

Na het statische deel werden we ook onderworpen aan een aantal dynamische tests. Allereerst moesten we een hellingproef uitvoeren. Djanini zette Lux stil op een helling en er werd een ei achter het achterwiel geplaatst. Als hij wist weg te rijden zonder het ei kapot te maken was de test geslaagd. Het ei is nog heel ;). Ook gingen we inparkeren met Lux. Er stonden 4 paaltjes opgesteld welke het parkeervak moesten voorstellen waarin we moesten parkeren. Normaal zou je een auto zien staan, maar nu staan er alleen paaltjes op de hoeken. Dit maakte het enigszins lastig om achteruit te kijken. Panini zet Lux klaar, in zijn achteruit en draait zo netjes het vak binnen. Bijna raakte hij het paaltje linksachter, maar trapte precies op rijd nog op de rem. Nog even naar voren rijden en Lux stond precies in het vak. Reden voor applaus.

 

Het laatste onderdeel stond dan nog op het programma: inladen van Lux. Een aantal dagelijkse items zoals boodschappen en flesjes water werden door de jury klaargelegd. We openden de achterklep en het ene item na het andere verdween in de auto. Toen alle items in de auto werden gelegd zat de achterklep misschien net half vol. Extra rugzakken werden uit het publiek gehaald om te laten zien dat je gewoon met deze auto op vakantie kan. Met alle bagage binnen boord was er nog gewoon plek voor 4 passagiers. Joop, Smeulie, Gerard en Panini (respectievelijk Joep, Mathijs Meulendijks, Xander en Djanini) stapten in Lux en reden weg. We kregen opnieuw de handen op elkaar. Dit was gelijk het laatste deel van de practicality judgement. Volgens mij hebben we hem volledig binnengekopt. Dat ging echt lekker. We kunnen vanaf nu niks meer doen, alleen nog maar duimen. We hopen dat het genoeg is om de wereldbeker mee naar huis te mogen nemen.

Stilte voor de stress

Om 7 uur werden we verwacht bij het restaurant tegenover ons hostel. Enkele ouders en de medewerkers van de TU Eindhoven hadden dit etentje voor ons geregeld. We vielen direct in een warm bad. We werden ontvangen als helden en hebben genoten van een heerlijke maaltijd. Tijdens het eten kregen we een aantal mooie woorden te horen van Ton Backx, Femke, de moeder van Xander, en van onze team manager Tom. Soms heb je even iemand nodig die voor jou de situatie in kaart brengt om te beseffen hoe vet het eigenlijk is wat we hier hebben meegemaakt en wat voor een wereldprestatie wij hier nu al neer hebben gezet.

Morgen zal een zenuwslopende dag worden. Het enige wat we kunnen doen is afwachten tot de uitslag ’s avonds. Om de tijd te doden zullen we nog wat spullen van de Challenge op gaan ruimen. Het begint nu al te kriebelen. Ik hoop dat ik vanavond wat slaap kan krijgen.