Liselotte: Op naar de zon

03 - 09 - 2015

Even was ik vergeten dat ik in een muffe, modderige auto lag te slapen. Helaas. De storm was wel gaan liggen. Toen ik de auto uitstapte moest ik lachen. Wij hadden het laagste punt van de camping area uitgekozen en waren letterlijk de enigen die – met volledig kampement – in een gigantische regenplas/modderpoel stonden. Om ons heen dreven bordjes met restjes spaghetti, omdat Marald dat efficiënt afwassen vond de avond tevoren. We pakten de natte tenten in en vertrokken. Eindbestemming: Curtain Springs.

Gedurende de dag redden we in zes dikke wagens + trailer + truck. Als bazen bewogen we ons voort op de Stuart Highway. Tijdens deze trips oefenden we het konvooi-rijden, alle protocollen en werden er momenten ingelast waarop we konden relaxen in de auto. Dan speelden we kaartspelletjes en werd er vooral heel veel geflauwekuld via de CB-radio’s (alle auto’s zijn met elkaar verbonden voor de communicatie tijdens de Challenge).

Het uitzicht tijdens de trip was de eerste 5 minuten gaaf en dan realiseer je je dat je eigenlijk al 3 uur lang naar hetzelfde landschap zit te staren. Het is één uitgestrekte, droge vlakte met hier en daar een struik of boom. De lucht is nog steeds compleet bewolkt en mijn (enige) trui is nog steeds mijn beste vriend. Brands en ik hebben het campingprotocol geschreven, maar zoals verwacht duurde het opzetten van het kamp de eerste keer bijna 3 uur. In de auto hebben we daarom het protocol een make-over gegeven en bij aankomst stond het kamp binnen 3 kwartier!!

Na de verregende spaghetti van gisteren waren we behoorlijk toe aan een fatsoenlijke maaltijd. Chefkok Martijn aka Martin Gerrits bereidde een barbecue en onder de gigantische partytent met een sfeervol lichtje, omringd door onze eigen opgezette tenten, keken wij voldaan om ons heen. Dit hadden wij goed voor elkaar.
Enkele jongens gingen ‘met gevaar voor eigen leven’ hout zoeken. Scoutingboy Joep legde de dubbele betekenis hiervan uit waarna ik nooit meer hetzelfde zal denken over ‘hout halen’… Ze waren in ieder geval succesvol want niet veel later omringden wij een knetterend kampvuur en brachten wij de avond al weerwolvend door. Daar waar weerwolven normaal een vrij tactisch spel is, spelen deze hoogbegaafde helden dit à la holbewoner: zonder discussie worden random namen geschreeuwd en wordt de ene na de ander willekeurig ‘vermoord’ compleet aan het toeval overlatend wie dit keer zal winnen.

Rond een uurtje of 12 vertrok iedereen richting douche of bed. Het voordeel van kamperen met 22 mannen is dat je de vrouwendouches en wc compleet voor jezelf hebt. 7 wc’s en 5 douches he-le-maal voor mij. Ik hou van kamperen.