Ruud: Doei Nederland, hoi Adelaide

06 - 09 - 2015

Daar gingen we dan, met de helft van het team richting Adelaide, Australië. Het beloofde een lange en vermoeiende vliegreis te worden, maar we hadden er allemaal enorm veel zin in!

Na de lange vliegreis, met een tussenstop in Dubai kwamen we toch eindelijk aan in Adelaide. Hier werden we op het vliegveld opgewacht door enkele medewerkers van Cohda Wireless, het bedrijf wat voor ons de gastgezinnen geregeld heeft. We zouden na een kort tripje van een half uur bij het bedrijf zelf aankomen, waar onze gastgezinnen aan het wachten waren.

Toen we eenmaal buiten waren merkte we in ieder geval wel een ding; het is in Australië echt niet altijd warm! Het was zelfs kouder dan in Nederland! Na even snel onze truien en vesten aan te doen gingen we dan ook op weg.

Ons gastgezin

Eenmaal aangekomen bij Cohda Wireless ontmoette we voor de eerste keer de lieflijke moeder waar we bij konden blijven de aankomende tijd, Tracey. Na een kort welkomstrondje werden we als snel richting het (tamelijk oude) school busje gebracht waarmee we richting ons nieuwe thuis voor de komende tijd werden gebracht – het was namelijk wel even een stuk rijden: ruim 3 kwartier!

Na de rit kwamen we uit bij een huisje in het noorden van Adelaide, waar de rest van het gezin stond te wachten. Naast de vader, Raymond, ofwel Ray, waren hun twee kinderen (een jongen en een meisje) er ook bij. Maar ook een ander deel van het team was hier al een dag eerder aangekomen.

Het voelde hier na slechts een dag al echt als een nieuw thuis! Maar misschien had dat ook wel te maken met de maar liefst 15(!) Solar Team leden welke hier verbleven…

Werken in Adelaide

Natuurlijk moesten we ook in Adelaide wel een hoop werk verzetten! Daarvoor hadden we dan ook een (tamelijk klein) kantoor gekregen bij Cohda Wireless.

Het meeste werk wat verzet moest worden was voor de voorbereidingen voor de aankomende ’Trip up’: de 3000 kilometer lange reis welke we maken in de tegenovergestelde richting van de reis tijdens de World Solar Challenge. Dit om de route goed te verkennen!

BQQ’en in Australie & Mount Lofty

Richting het einde van de periode in Adelaide hebben we nog met het hele team en enkele medewerken van Cohda Wireless en top barbecue gehad! Voor een korte impressie staan hieronder 2 foto’s!

Na de barbecue werd het al snel donker. En wat kan je beter doen als het donker wordt dan over Adelaide uitkijken bovenop de hoogste berg rondom Adelaide? We zijn dan ook met z’n allen naar Mount Lofty gegaan, een berg met een prachtig uitzicht op Adelaide.

Op naar Darwin!

Eindelijk was het dan zover, we gaan beginnen aan de Trip up. Op naar Darwin!

Ons konvooi was er klaar voor, en wat voor een! Maar liefst 7 wagens waarvan 2 busjes, 2 Sedans, 2 SUVs (waarvan een met een trailer) en een truck met daarin onze zonneauto Stella Lux.

Daar gingen we dan! Of nouja, dat hoopte we. Het bleek na een kort uurtje rijden al dat er iets mis was met de remmen van onze trailer. Na het bedrijf waar we de trailer gehuurd hadden opgebeld te hebben kwamen we achter het slechte nieuws: er was een bout van de remklauw losgekomen, die moest toen ter plekke vervangen worden! Dat was even flink balen.

Maar na deze vertraging waren we er dan echt klaar voor! We ruilde daarna dan ook snel Adelaide om voor de outback!

Onze eerste nacht

Het was zo ver, de zon ging bijna onder, we moesten op zoek naar een kampeer plek! Na even zoeken hadden we een plek gevonden, op een enorm groot terrein!

Maar na even uitgestapt te zijn, bleek het nou toch niet echt de meest geschikte plek om te overnachten, het waaide er enorm hard, maar belangrijker: het leek het te gaan regenen (ja, je hoort het goed, regen! Dat was nou niet het eerste wat in je op komt als je denkt aan Australië…).

Na wat discussie leek het ons niet verstandig om op het terrein ons kamp op te bouwen, als het ging regenen zou onze truck misschien vast komen te staan!

Deze beslissing was een enorm goed idee, want toen we iets later, op een wat betere plek stonden begon het binnen no time te stortregenen! Alsof tenten opzetten in het donker nog niet lastig genoeg was!

Na een paar uur hard doorbikkelen, was de klus dan eindelijk geklaard en konden we al snel heerlijk droog, samen met een bord verwaterde pasta onze tenten kruipen!

1000 kilometer later…

De aankomende dagen waren gelijk serieus werk; we reden hoofdzakelijk in konvooi zodat we onze protocollen goed konden oefenen: denk hierbij aan het oefenen van noodstoppen, communicatie en inhalen! Een cruciaal oefenmoment voor het hele team.

Maar dat betekent niet dat we alleen maar aan het werk waren! We kwamen zo op 1/3 van onze trip en gingen toen overnachtten in het midden van out back! Maar niet voordat we nog even een korte stop maakte bij een prachtige zoutvlakte!

Maar al snel werd het weer donker en moesten we richting onze kampeerplek voor die avond! Internet of telefoon bereik hadden we hier al lang niet meer, maar wat we die avond wel hadden was een prachtig uitzicht op de sterrenhemel!

Op naar ons eerste National park, Uluru!

Daar zit je dan, in het midden van de out back waar je echt uren kan rijden en gewoon helemaal niemand mee tegenkomt. Maar dan uit het niets, staat ergens in het midden van dat niets een enorme berg, genaamd Uluru (beter bekend als Ayers Rock)!

En bergen zijn er niet voor niets, die zijn er om beklommen te worden! En dat is dan ook een van de dingen die we gedaan hebben bij Uluru! Het was een enorm steile klim: sommige stukken gingen makkelijk 35 tot 40 graden omhoog! Gelukkig waren er wel een paar paaltjes met een stevige ketting ertussen waar je aan kon vasthouden!

Maar de klim was het zeker waard, het uitzicht was namelijk prachtig!

Na de rest van de middag ook nog te besteden in het nation park werd het al snel weer donker en besloten we richting een van de zonsondergang plekken te gaan in het national park. Het bleek namelijk zo te zijn dat de berg er enorm mooi uit te zien als de zon bijna onder is. En na een uur geduldig te wachten kregen we het dan uiteindelijk ook te zien!

Hierna vertrokken we weer terug richting onze kampeerplek! En dat onder genot van een prachtige zonsondergang.

Maar dat was nog niet het hele verhaal, het was namelijk donker. En het was ruim 150 kilometer terug naar onze kampeerplek! Dat was voor ons het minder leuke deel van de avond; Het is namelijk best gevaarlijk om te rijden in het donker in Australië, dit omdat een hoop dieren richting de snelwegen gaan omdat hier een stuk meer groen is dan in de rest van de woestijn (al het regenwater loopt van het asfalt af in de berm ernaast!).

We hadden daarom dus ook besloten om met een redelijk rustig tempo te gaan rijden; wat in zou houden dat we over de hele afstand ruim 3 uur zouden doen! Onderweg zijn we toen enorm druk bezig geweest met het opletten voor kangeroes en andere dieren; die wil je immers niet tegen je motorkap aan hebben. Gelukkig was het enige wat we zijn tegen gekomen een enorme lading aan slangen langs de weg. Alhoewel dit voor de auto’s vrij weinig uitmaakte – voor sommige van ons was dit wel even lastig… Het maken van een sanitaire stop nadat we in de afgelopen kilometer minstens 8 slangen zijn tegengekomen wordt dan niet met een gerust hard geïnitieerd.

Gelukkig heeft iedereen ook dit overleefd en kwamen we veilig weer aan op onze kampeerplek!

Er is hiernaast zeker nog een hoop meer gebeurt, maar ik dacht dat dit voor een eerste update wel even genoeg was! Een volgende update zal nog redelijk snel volgen!