Xander: update 3

12 - 09 - 2015

Hallo vrienden en familie,

Australië, het land der gevaren
Bij deze zit ik ‘s avonds in Darwin alweer de derde update te typen. De trip-up van Adelaide naar Darwin is alweer voorbij, dus stof genoeg om over te vertellen. Laat ik beginnen met het slechte nieuws: in het land van giftige spinnen, slangen en krokodillen zijn er al drie mensen gewond geraakt. We hebben bijna Sander vermoord door hem pesto met pijnboom pitten te voeren (noten-allergie), gelukkig was hij na een anti-allergie pilletje en een nachtje rust weer helemaal de oude. Verder heeft Tim geleerd dat vuur == heet en heet == auw. Een belangrijke les als er bijna iedere avond een kampvuur wordt gemaakt. En, zoals sommigen al vernomen hebben, heeft Tommie zijn been gebroken toen hij zich klaar maakte voor het sporten. Zijn hand slipte van een paal, waarna hij extreem ongelukkig terecht kwam. Dit gebeurde in Alice Springs, waar hij dan ook is achter gebleven om geopereerd te worden. Momenteel wordt verwacht dat hij zich over ongeveer een week bij ons aansluit in Darwin. Hopelijk kan zijn gips er af voor de challenge. Dit gewonden tal is exclusief de mensen die op hun vingers hebben geslagen bij het krom hameren van de haringen in de kurk droge Australische grond.
Van al die giftige en gevaarlijke beesten hebben we echter weinig gezien. De beesten die we wel van dichtbij hebben gezien waren vaak scharrelaars die hadden geleerd dat kampeerders eten mee hadden. Vogels en walibies zijn veel brutaler dan hun equivalenten in Nederland.

Start van de Trip-up.
De eerste avond hebben we onze tenten in prachtig Australisch weer op kunnen zetten. Windstoten, regen en kou maakten het ons niet makkelijk. Wacht, zei ik Australisch weer? Ik bedoelde Den Helders weer :D. Het was in ieder geval een goede team building oefening. Licht puntje was dat onze chef kok (Martijn) het wel voor elkaar had gekregen om goed te eten spaghetti met tomatensoep te maken. Het idee was tomaten saus, maar de regen had andere plannen. De soep was in ieder geval erg lekker. En de grote les van de avond: je krijg last van je rug als je in een auto slaapt. De tweede dag maakte echter veel goed. We hadden in een handomdraai de tenten opgezet en hadden een heerlijke bbq toe. ‘s Nachts wordt het echter verrekte koud in de out back. We hadden wel slaapzakken, maar niemand was echt voorbereid op het grote verschil met de hete dag.

Het Konvooi
Ons konvooi bestond tijdens de trip-up uit twee auto’s van Cohda Wireless, twee busjes, een veel te grote SUV met gele aanhanger, een rode SUV en een vrachtwagen met Lux erin. Tijdens de challenge zullen daar ook nog Lux en een extra media auto bijkomen. Momenteel waren we dus met 7 auto’s en uiteindelijk worden dat er 9. Ook zullen er nog mensen van de universiteit en ouders achter het konvooi aan rijden. Het is dus belangrijk dat we hier wat orde in aanbrengen.
Om te beginnen is iedere auto uitgerust met tenminste 1 CB radio. Sommige auto’s hebben een extra radio om met Lux te praten via een 2e kanaal, of om met andere teams te praten op een ander kanaal. Al vanaf het eerste moment dat we met het hele konvooi wegreden uit Adelaide hebben we geoefend om te communiceren via deze radio’s, over! De derde dag zijn we ook in konvooi gaan rijden. Dat betekent dat we een auto als vervangen namen voor Lux en deden alsof we de challenge deden. Inhalen, ingehaald worden, control stops, aan komende road trains, rommel op de weg, afstanden tussen auto’s, noodstoppen, reparatie stoppen, etc. Overal was een plan voor, en deze protocollen moesten geoefend worden, zowel om mensen de protocollen aan te leren als om de protocollen te verbeteren.

Lekker de toerist uithangen
Langs de Stuart Highway liggen verscheiden plekken die zeker het bezoeken waard zijn. Om in Darwin er weer vol tegenaan te kunnen, hadden we ook besloten tijdens de trip up rustig aan te doen en te genieten van de ervaring. Om dit bij te staan zijn we ook enkele dagen naar toeristische plekken geweest. De derde dag zijn we richting het westen gereden. ‘s Avonds hebben we een groot doek tegen de vrachtwagen aan gehangen, een beamer aangesloten en twee speakers opgesteld. Uiteindelijk kwamen er meerdere mede camping gasten mee film kijken. De dag daarna zijn de naar Uluru rock gereden om daar lekker de toerist uit te hangen. Uluru rock is een random grote berg in een verder lege vlakte. Ook zijn we in Mataranka geweest, waar natuurlijke water bonnen zijn waar je in kan zwemmen.
Wat mij verder is opgevallen is dat er verschillende lege vlaktes met bosjes zijn. Je hebt in het zuiden erg lege vlaktes, met geel zand. Meer naar het noorden wordt het zand rood en komen er steeds meer bosjes en gras. Dit gaat vlot, maar geleidelijk over in een droog tropisch klimaat, met heel veel termieten hopen en vegetatie.
Al met al was het een onvergetelijke ervaring. Zowel door de groep als door het landschap. Zeker ook anders als het tijdens de challenge zal zijn, wanneer alles om Lux draait.

Gepamperd in Darwin
Bij aankomst in Darwin, bij het Kormilda college, werden we ontvangen door de beheerder van een wooncomplex van het internaat. We zullen dit wooncomplex moeten delen met het Cambridge solar team, maar zij komen pas 2 oktober aan. Het is een typische goedkoop gebouwd wooncomplex. In het midden is een binnen plaatsje en er zijn twee etages met 4 persoons slaapkamers. Boven zijn nog een aantal ‘common rooms’ waarvan wij er een tot vergader ruimte hebben gedoopt. Beneden is er een keuken en was ruimte. Het Kormilda college verzorgt ook ons ontbijt, lunch en avond eten. Zolang we aangeven wanneer we met z’n allen komen eten staat er goed eten voor ons klaar. Niet alleen voor eten en slapen worden we goed verzorgd. We hebben ook een sponsor gevonden die ons een ideale werkplaats aanbied. Sitzler biedt ons een met geïsoleerde platen overdekte werkplaats en kantoor met airco aan. De directeur kwam ons persoonlijk verwelkomen en we zijn daar zeer gastvrij ontvangen. De werk plek ligt op 10 minuten lopen van Kormilda, ideaal dus.
Het enige probleem is een fatsoenlijke internet verbinding. Ik werk momenteel uitsluitend via 3G. Bij Sitzler zit er een absurde proxy tussen het internet dat ons het leven moeilijk maakt, en bij Kormilda moeten we überhaupt nog internet regelen. Dit is ook de reden dat ik nog steeds geen foto’s heb. Wel heb ik begrepen dat het verschillende mensen is gelukt om een paar foto’s online te krijgen. Morgen zal ik hier eens naar gaan kijken.

Groeten uit Darwin,

Xander